odbitka żelatynowo-srebrowa, papier bromowy cienki, 30 x 20 cm;
odbitka autorska; na odwrociu autorska pieczęć: FOT. ST. BURNATOWICZ REPR. WZBRONIONA/ sygnowana ołówkiem ST BURNATOWICZ.
Polski fotografik, dokumentalista przyrody i krajobrazu górskiego, związany z Zakopanem i Tatrami. Pasję fotograficzną rozwijał od najmłodszych lat, utrwalając na zdjęciach pejzaże, widoki morza i statków oraz wyścigi samochodowe. W okresie międzywojennym mieszkał we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum. Tuż przed wybuchem II wojny światowej został powołany do wojska i uczestniczył w ćwiczeniach na Wołyniu, dokumentując życie i służbę jednostki telegraficznej. Podczas wojny został internowany, jednak zdołał uciec i przedostać się przez Przełęcz Dukielską do Lwowa. Zagrożony wywózką do Kazachstanu, wraz z narzeczoną, późniejszą żoną, schronił się w Dzikowie. W czasie okupacji działał w Armii Krajowej, uczestnicząc m.in. w obsłudze zrzutów lotniczych. Po zakończeniu wojny, w 1945 roku opuścił Tarnobrzeg i przeniósł się do Krakowa. Ze względu na działalność w Armii Krajowej był poszukiwany przez Urząd Bezpieczeństwa. W 1949 roku osiadł na stałe w Zakopanem, które stało się centrum jego życia i twórczości. Jako ceniony fotograf otrzymywał specjalne przepustki umożliwiające pracę na terenie parków narodowych. Głównym obszarem jego zainteresowań artystycznych były krajobrazy górskie i tatrzańska przyroda, rzadziej podejmował tematykę etnograficzną. Był związany ze Spółdzielnią Pracy Foto-Jedność w Zakopanem, wydającą pocztówki fotograficzne. W okresach trudności finansowych wykonywał także pamiątkowe fotografie turystów na Giewoncie. Pozostawił bogaty dorobek dokumentujący piękno polskich gór i przyrody, będący świadectwem jego wieloletniej pasji oraz wyjątkowej wrażliwości na krajobraz.
