Tadeusz NIEŚCIER (ur. 1954), Berberys, 2021

olej, płótno; 55 x 100 cm;
sygn. l. g.: T.N.;

Polski malarz i fotograf, mieszka i pracuje na Podlasiu, na skraju Puszczy Knyszyńskiej. Dyplom magistra sztuki otrzymał w 1978 roku w pracowni prof. Maksymiliana Kasprowicza na Gdańskiej PWSSP. W tym samym roku reprezentował Akademię na wystawie „Dyplom roku” Zachęta – Warszawa. W 2012 roku otrzymał tytuł doktora na Wydziale Nowych Mediów i Scenografii warszawskiej ASP. Wykładowca między innymi na Politechnice Białostockiej w Katedrze Sztuki Wydziału Architektury. Jego twórczość opiera się na uważnej obserwacji najprostszych elementów roślin, kwiatów i drzew, doprowadzając badanie detalu i struktury do form niemal abstrakcyjnych. Klasycznej technice malarstwa na płótnie, nadaje współczesną, dynamiczną ekspresję.

Jego płótna są promienne i żywe, pokazują całą energię i złożoność otaczającego go świata przyrody. Jego prace to intymny, osobisty i emocjonalny hołd składany naturze. Jak sam pisze „moje malarstwo (…) jest próbą zapisu tego, co wokół mnie istnieje. Miejsce, w którym żyję i pracuję, jest zatopione w naturze. Ogrody, pola, łąki i puszcza to cały mój świat – zmienny, ulotny… a jednocześnie odwieczny… tak samo ważny jak człowiek. Jestem tylko maleńką częścią tego świata, dlatego ośmielam się troszeczkę do niego zbliżyć i próbować zrozumieć. Ponieważ nie mam po temu absolutnie obiektywnych narzędzi to w pewnym sensie ciągle maluję portret własnych emocji, zależnych w pełni od natury. Nie umiem i nie chcę być poza nią i bez niej.”
Prace Tadeusza Nieściera znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w Polsce jak i poza jej granicami głównie we Włoszech, Francji i USA.