Szabla bojowa, Węgry, 2 poł. XIX w.

dł. szabli w pochwie 1020 mm, dł. szabli 987 mm, dł. głowni 845 mm, szer. głowni u nasady 38 mm, gr. grzbietu u nasady 11 mm, masa szabli 995 g, masa szabli w pochwie 1675 g

R ę k o j e ś ć zamknięta, oprawa stalowa. Jelec krzyżowo-kabłąkowy, z prostymi wąsami. Trzon drewniany, karbowany, obciągnięty skórą, mocowany do trzpienia masywnym nitem. Kapturek długi. G ł o w n i a szeroko profilowana w jedną bruzdę. Długie, obosieczne pióro, sztych w linii grzbietu. Na wysokości zastawy obustronna dekoracja i sentencje w języku łacińskim. Z jednej strony postać Matki Boskiej z inskrypcją: „Maria Mater/Dei Patrona/Hungariae sub/tuum Presidium/Confugio” (Maryjo, Matko Boża, Patronko Węgier, pod twoją obronę się uciekam”. Z drugiej krzyż z inskrypcją: „Deus Exerci/tuum Bellator/fortissime/Esto mecum” (Boże najpotężniejszy Wodzu armii, stój przy mnie”. P o c h w a drewniana, obciągnięta czarną skórą. Szerokie, ozdobnie wycięte okucia z białego metalu, osadzone w wyprofilowanych gniazdach. Szyjka z uskokiem na wąsy i ogniwkiem na ruchome koluszko. Poniżej pierścień z ogniwkiem i ruchomym koluszkiem, stanowiący drugą ryfkę. Długi trzewik zakończony walcowatą ostrogą i dwiema bocznymi.
stan zachowania: 4/4/4