Józef PAKULSKI (1900-1977), Wisła, 1955

autolitografia, papier, 25 x 37 cm (w świetle passe – partout), opisana ołówkiem l. d.: „Autolitografia „Wisła”” oraz sygn. p. d.: „J.Pakulski 1955 r.”

Józef Pakulski - (Kijów 18 IX 1900 – Warszawa 23 XII 1975) studiował w latach 1928-1933 w Szkole Sztuk Pięknych (od 1932 ASP) w Warszawie: grafikę warsztatową u Władysława Skoczylasa, grafikę użytkową u Edmunda Bartłmiejczyka, malarstwo u Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. Dyplom uzupełnił w 1954 na Wydziale Grafiki ASP. W latach 1933-1939 pracował jako pedagog w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie, początkowo jako wykładowca malarstwa i rysunku, następnie jako asystent Wacława Radwana na Wydziale Grafiki. Po połączeniu uczelni w 1950 z ASP kontynuował pracę w Katedrze Grafiki Masowej i jako kierownik Pracowni Litografii na Wydziale Grafiki ASP. W 1969 otrzymał tytuł profesora. W 1970 przeszedł na emeryturę. Należał do grupy „Kardasz” (1957-1963), był działaczem Okręgu Warszawskiego ZPAP (we władzach 1957-1967). Otrzymał srebrny medal na I i wyróżnienie na II Festiwalu Sztuk Pięknych, Warszawa 1966 i 1970. Laureat Nagrody m. st. Warszawy 1968. Uprawiał grafikę warsztatową (litografia) i użytkową oraz malarstwo. Miał wystawy indywidualne m. in. w Warszawie (1958, 1966), Wiedniu (1962), Toruniu (1968), uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych. Jego charakterystyczne kompozycje litograficzne, zwykle barwne i dużych formatów, wpisują się w nurt sztuki graficznej lat 60. i 70. inspirującej się równoległymi kierunkami w malarstwie.