Mały Dziennik. Rok III. 1937.
NR: 1, 238 239-240, 241, 243, 246-247, 250, 252, 254, 257, 259-260, 261,268, 272, 275, 276, 279, 285, 291, 300, 304, 312, 317, 318, 326, 331, 342, 343-344, 345, 347, 349, 355-356.
„Mały Dziennik” - dziennik informacyjno-publicystyczny, ukazujący się w latach 1935–1939 w Niepokalanowie. Został założony i był wydawany przez ojców Franciszkanów, z inicjatywy ojca M. Kolbego. Była to gazeta codzienna, o charakterze sensacyjnym (reklamująca się jako „używająca zdrowej sensacji”), adresowana do szerokiego grona odbiorców, antykomunistyczna i antyliberalna. Znajdowała się pod wpływem dziennikarzy związanych z Obozem Narodowo-Radykalnym (publicystyka o wymowie antysemickiej).
Nie miała charakteru pisma ściśle religijnego, niemniej wspierała aktualną politykę Kościoła katolickiego. Ze względu na niską cenę i poparcie ze strony duchowieństwa szybko osiągnęła wysoki nakład, lokując się pod tym względem w czołówce polskich dzienników informacyjnych. Redaktorem naczelnym był ojciec M. Wójcik. Nakład do 120 tys. egzemplarzy.
Oprawa twarda pół-płócienna, introligatorska, blok kart barwiony na czerwono.
Stan: naderwania/przybrudzenia kilku kart.
